SZTUCZNA INTELIGENCJA W OPERACJACH WOJSKOWYCH – POTENCJAŁ I RYZYKA DLA BEZPIECZEŃSTWA NARODOWEGO

Abstrakt

Artykuł analizuje możliwości i uwarunkowania wykorzystania sztucznej inteligencji (AI) w operacjach wojskowych w kontekście bezpieczeństwa narodowego Rzeczypospolitej Polskiej. Celem badań było rozpoznanie potencjału, ograniczeń oraz czynników prawnych, organizacyjnych i technologicznych determinujących wdrażanie AI w Siłach Zbrojnych RP. Postawiono hipotezę, że zastosowanie AI wzmacnia bezpieczeństwo narodowe, choć skuteczność jej implementacji zależy od spójnych regulacji i kompetencji personelu. Zastosowano analizę dokumentów strategicznych, piśmiennictwa naukowego oraz metodę analizy i syntezy. Wyniki wskazują, że mimo istniejących krajowych strategii oraz ram NATO i ONZ, tempo implementacji AI w polskiej obronności pozostaje niższe niż u partnerów zagranicznych z uwagi na bariery wykonawcze, brak szczegółowych dokumentów wdrożeniowych oraz ograniczone finansowanie badań. Zidentyfikowano trzy kluczowe kategorie ryzyka: techniczne, operacyjne i cybernetyczne. Rekomenduje się opracowanie krajowych ram prawnych zapewniających kontrolę człowieka nad systemami autonomicznymi, zwiększenie inwestycji w badania i kadry specjalistyczne oraz rozwijanie współpracy międzynarodowej w celu harmonizacji standardów bezpieczeństwa.