Działania specjalne w operacjach przeciwpartyzanckich w wybranych konfliktach zbrojnych XXI wieku

Abstrakt

Celem artykułu jest ukazanie aspektu prowadzenia działań specjalnych w operacjach przeciwpartyzanckich w wybranych  konfliktach zbrojnych. Użycie sił zbrojnych koalicyjnych lub narodowych we współczesnych działaniach zbrojnych, w tym o charakterze przeciwrebelianckim. Są one jedną z wielu form walki zbrojnej mające swe miejsce zarówno w strategii ofensywnej jako typowe działania specjalne, jak i w strategii defensywnej jako działania obronne. Współczesna walka zbrojna i formy jej zastosowania przez państwa w konfliktach zbrojnych znacząco odbiegają od formy „klasycznej wojny” prezentowanej przez Carla von Clausewit’za. W szczególności analizie poddana została problematyka prowadzenia działań specjalnych z wyszczególnieniem elementów i zasad jej prowadzenia. W przykładach działań zbrojnych w tym działań specjalnych i nieregularnych w strategii ofensywnej obserwuję się zaangażowanie całego społeczeństwa, nie tylko sił zbrojnych, władz państwa oraz sił policji czy służb specjalnych. Konflikty zbrojne zarównano na Bliskim Wschodzie, Azji i w Europie  posiadają tę samą cechę wspólną. Jest nią wykorzystanie do działań zbrojnych specjalnych elementów wojsk (wojsk specjalnych), sił policyjnych, władz lokalnych i podporządkowanej im ludności lokalnej. Przykładem zastosowania działań specjalnych są ostatnie operacje militarne prowadzone w Afganistanie, Iraku, czy w Syrii i Kurdystanie. Dlatego też jako podstawowe pytania, jakie przyświecały podjętym rozważaniom odnosiły się do kwestii realizacji działań specjalnych, wykorzystania zasad i sposobów użycia sił zbrojnych, policji, wywiadu oraz ludności cywilnej do aktywnych oraz skutecznych działań przeciwrebelianckich.  Kluczowym elementem współczesnych działań specjalnych jest wykorzystanie przewagi, informacji, zaskoczenia oraz sprawnego i skrytego przygotowania oraz organizowania takich działań. Skuteczne działania specjalne to efekt efektywnego wykorzystania czynników walki zbrojnej w postaci informacji, ruchu, rażenia oraz czasu.